Wschodnia Islandia

Wschodnia Islandia to część Ring Road, przez którą większość turystów pędzi w drodze między wybrzeżem południowym a Północną Islandią — i jest to sekcja, na której tracą oni najwięcej. Wschodnie Fiordy — 13 fjordów wcinających się w zachód na około 200 km — zawierają jedne z najbardziej konsekwentnych krajobrazów Islandii: lustrzane fjordy w spokojnej pogodzie, małe miasteczka rybackie bez infrastruktury turystycznej zaprojektowanej pod Instagram i tempo życia odzwierciedlające to, jak Islandia wyglądała przed turistycznym boomem.

Region ma trzy odrębne obszary: hub Egilsstaðir-Seyðisfjörður (śródlądowe miasteczko serwisowe plus najciekawsza architektonicznie wioska fjordowa w kraju), właściwe Wschodnie Fiordy (seria fjordów i małych miasteczek wzdłuż dróg nr 92, 96 i 1) oraz Höfn na południowym końcu — stolica langustynek z widocznym z portu lodowcem Vatnajökull.

Egilsstaðir i dostęp

Egilsstaðir (ludność około 2400) to hub serwisowy Wschodniej Islandii — największe miasto w regionie i centrum handlowe dla wszystkich mieszkańców Wschodnich Fjordów. Leży nad jeziorem Lagarfljót i ma jedyne na wschodzie lotnisko krajowe (loty z Reykjavíku, około 1 godziny), jedyne supermarkety z szerokim asortymentem oraz stację benzynową. Jako cel sam w sobie jest niepozorne; jako baza wypadowa jest praktyczne.

Prom Smyril Line Norröna z Danii (Kopenhaga lub Hirtshals) i Wysp Owczych przybija do Seyðisfjörður, 27 km od Egilsstaðir. Dla turystów przyjeżdżających promem, Egilsstaðir to logiczny pierwszy przystanek nocny przed wyruszeniem w obwód Ring Road.

Seyðisfjörður

Wioska licząca około 700 osób w głębokim fjordzie połączona z Egilsstaðir drogą nr 93 — 27-kilometrową drogą wspinającą się przez górską przełęcz (często pokrytą śniegiem wiosną) i schodzącą do szczytu fiordu. Seyðisfjörður ma odrębny charakter: było jednym z najbardziej uprzemysłowionych miasteczek Islandii na początku XX wieku (pierwsza linia telefoniczna i pierwsza elektryczność w Islandii zostały tu założone), a drewniane domy z XIX wieku z tego okresu nadal definiują centrum.

Niebieski Kościół przy porcie to najczęściej fotografowany budynek we wschodniej Islandii. Tęczowa droga (Regnbogavegur) prowadząca do niego to stała instalacja artystyczna. Miasteczko ma silną tożsamość artystyczną i muzyczną — Festiwal Sztuk Lunga w sierpniu przyciąga uczestników z całej Islandii.

Omówione szczegółowo w artykule o Egilsstaðir i Seyðisfjörður.

Kanion Stuðlagil

Stuðlagil to powód, dla którego obszar Egilsstaðir przyciąga teraz więcej turystów niż przed 2018 rokiem. To kanion z kolumnami bazaltowymi w dolinie rzeki Jökla na południe od Egilsstaðir — wąski przełom z sześciokątnymi kolumnami bazaltowymi wznoszącymi się z obu brzegów rzeki i turkusową wodą lodowcową płynącą między nimi. Kontrast kolorów (szaro-czarny bazalt, niebieskozielona woda, brązowe ściany kanionu) jest niezwykły.

Wycieczka z przewodnikiem do kanionu Stuðlagil z Seyðisfjörður — praktyczny sposób zwiedzania

Samodzielne dotarcie do Stuðlagil wymaga albo 40-minutowego spaceru z parkingu farmy Klaustursel (dostępny zwykłym samochodem, widok z wschodniego brzegu) albo pojazdu 4WD i pokonania rzeki wpław dla zachodniego punktu widokowego (lepsze światło, bardziej dramatyczne). Kanion jest dostępny drogą nr 923 z Egilsstaðir na południe. Pełne szczegóły w artykule o Egilsstaðir i Seyðisfjörður.

Miasteczka Wschodnich Fjordów

Droga nr 1 między Egilsstaðir a Höfn przechodzi przez sekcję Wschodnich Fjordów — około 200 km wybrzeża z małymi miasteczkami przy każdym szczycie fiordu. Najciekawsze:

Djúpivogur: mała wioska rybacka na południowym końcu sekcji Wschodnich Fjordów, znana z instalacji zewnętrznej Eggin í Gleðivík (34 kamienne jaja przedstawiające lokalne gatunki ptaków, ustawione na nabrzeżu portowym). Dom torfowy Langabúð przy porcie to jeden z najstarszych budynków komercyjnych w Islandii, teraz małe muzeum (bezpłatny wstęp).

Seyðisfjörður: omówione powyżej — najbardziej architektonicznie wyróżniające się miasteczko na wschodzie.

Neskaupstaður i Eskifjörður w północnych Wschodnich Fjordach: typowe miasteczka rybackie z lokalnymi usługami. Muzeum Dziedzictwa Wschodniej Islandii w Eskifjörður skupia się na historii górniczej i rybackiej regionu (bilet wstępu około 1500 ISK / €10).

Fáskrúðsfjörður: małe miasteczko historycznie zasiedlone przez francuskich rybaków w XIX wieku — Fosshotel Eastfjords ma tutaj dwujęzyczne znaki uliczne w języku francuskim jako nawiązanie do tej historii.

Wycieczka do kanionu Stuðlagil i Vök Baths z Seyðisfjörður

Höfn i południowa brama

Höfn (wymawiany mniej więcej jak „hup”) to główne miasto na południowym końcu wschodu, 230 km od Egilsstaðir i 460 km od Reykjavíku. Leży na półwyspie z jeziorem Hornafjörður z jednej strony i widocznym bezpośrednio na północy lodowcem Vatnajökull — w pogodne dni lodowiec wypełnia północny horyzont. Omówione szczegółowo w artykule o Höfn.

Dzika przyroda we wschodniej Islandii

Renifery: Wschodnia Islandia to jedyne miejsce w Islandii z populacjami reniferów, potomków norweskich reniferów sprowadzonych w XVIII wieku. Najlepiej widoczne na obszarach wyżynnych na wschód od Egilsstaðir i na wyżynnych odcinkach Ring Road na południe od Wschodnich Fjordów. Obserwacje nie są gwarantowane, ale są na tyle powszechne, że zatrzymywanie się przy drodze, by obserwować stada, to realistyczna możliwość.

Foki: foki szare i pospolite na pływowych płaskich jeziora Hornafjörður koło Höfn, i przy kilku szczytach fjordów we Wschodnich Fjordach.

Maskonury: gniazdują na skałach morskich i grupach wyspowych u wybrzeży Wschodnich Fjordów i na zewnętrznych przylądkach Seyðisfjörður. Wycieczka z Seyðisfjörður obejmuje miejsca gniazdowania maskonurów na przylądkach fiordu.

Logistyka Ring Road przez wschodnią Islandię

Ring Road (droga nr 1) jest w pełni utwardzona i dostępna przez cały rok we wschodniej Islandii. Górskie przełęcze w sekcji Wschodnich Fjordów (w tym Breiðdalsheiði i przełęcz Öxi) mogą być zaśnieżone wiosną i jesienią. Droga nr 1 przez Öxi jest krótsza, ale bardziej stroma; droga nr 92 wzdłuż wybrzeża jest dłuższa, ale na niższej wysokości.

Stacje benzynowe: Egilsstaðir, Höfn, Djúpivogur, Vopnafjörður (północ) i główne miasteczka Wschodnich Fjordów. Nie wyjeżdżaj z Egilsstaðir bez pełnego baku, jadąc na południe przez Wschodnie Fiordy — stacja w Djúpivogur jest 185 km na południe.

Sezonowy poradnik po wschodniej Islandii

Lato (czerwiec–sierpień)

Wschodnie Fiordy są najbardziej dostępne i najbardziej malownicze latem — wody fjordowe są spokojne, górskie przełęcze wolne i dzień trwa 20+ godzin w czerwcu. Prom Smyril Line z Danii przybywa do Seyðisfjörður według regularnego harmonogramu od mniej więcej kwietnia do października. Kanion Stuðlagil ma najniższy poziom wód i najczystszy turkusowy kolor w czerwcu i lipcu, co sprawia, że to okno do zachodniego punktu widokowego.

Lato to też czas, gdy miasteczka Wschodnich Fjordów są najbardziej ożywione — łodzie rybackie w portach, lokalne festiwale (Festiwal Sztuk LungA Seyðisfjörður w sierpniu) i najszerszy asortyment noclegów (choć nadal ograniczony w porównaniu z południową Islandią).

Jesień (wrzesień–październik)

Najlepiej strzeżona sezonowa tajemnica wschodniej Islandii. Wrzesień przynosi kolory brzozy wokół Egilsstaðir i Seyðisfjörður, mniejszą liczbę odwiedzających i początek widoczności reniferów na wyżynnych wrzosowiskach. Przełęcz Öxi może tymczasowo zamykać się z wczesnym październikowym śniegiem. Sezon zorzy zaczyna się w połowie września, a wschodnioislandzkie nieba — szczególnie wyżynne obszary na wschód od Egilsstaðir — są naprawdę ciemne.

Zima (listopad–marzec)

Ring Road pozostaje otwarta przez cały rok we wschodniej Islandii, ale alternatywy przez górskie przełęcze (Öxi, przełęcz Seyðisfjörður) mogą się zamykać na dni w zimie. Smyril Line kursuje z ograniczonym rozkładem zimowym. Zima we wschodniej Islandii to autentyczne islandzkie małomiasteczkowe życie — aktywny przemysł rybacki, lokalne usługi, ale infrastruktura turystyczna w dużej mierze uśpiona. Vök Baths jest czynny przez cały rok i jest doskonałym zimowym celem.

Jedzenie we wschodniej Islandii: konkretne rekomendacje

Við Lónið, Höfn: bardziej niezawodna z höfneńskich restauracji langustynkowych dla konsekwentnie dobrego jedzenia i niższych cen niż Pakkhús. Dania główne 4000–6000 ISK (€27–€41). Mniej zatłoczone niż Pakkhús w szczycie sezonu.

Restauracja Aldan, Seyðisfjörður: mieści się w starym budynku stacji telegraficznej (część Hótel Aldan). Sezonowe menu z lokalną rybą i jagnięciną. Dania główne 4500–6500 ISK (€30–€44). Najlepsze jedzenie we wschodniej Islandii poza Höfn.

Skaftfell Bistro, Seyðisfjörður: kawiarnia centrum sztuki z niezawodną kawą i talerzykami lunch. Najlepsza wartość w Seyðisfjörður na posiłki w ciągu dnia. Zupa z chlebem około 2000 ISK (€14).

Gistihúsið, Egilsstaðir (restauracja kuchenna): lokalny faworyt na proste islandzkie posiłki w nieco niższych cenach niż opcje hotelowe. Zupa jagnięca około 2500 ISK.

Własne gotowanie: Nettó Egilsstaðir to najlepiej zaopatrzony supermarket na wschodzie. Zaopatrz się tu przed jazdą do Wschodnich Fjordów — mniejsze miasteczka mają ograniczony asortyment.

Wschodnia Islandia dla konkretnych typów podróżnych

Entuzjaści geologii i przyrody

Wschodnia Islandia ma największą różnorodność geologiczną poza wulkanicznym wybrzeżem południowym. Sześciokątne kolumny bazaltowe Stuðlagil są tworzone przez powolne chłodzenie przepływów lawy — regularność kolumn jest funkcją szybkości chłodzenia, a odsłonięcie przez erozję rzeki sprawia, że kanion rzeki Jökla jest jednym z najbardziej bezpośrednich wizualnie przykładów tego procesu gdziekolwiek na świecie. Same fjordy Wschodnich Fjordów były wyrzeźbione przez lodowce podczas kolejnych epok lodowcowych; prostoliniowość ścian fjordów i charakterystyczne doliny U-kształtne to definiujące cechy tego typu krajobrazu. Poradnik glaciers-of-iceland omawia geologiczny kontekst.

Populacje reniferów na wyżynnych obszarach na wschód od Egilsstaðir są ekologicznie interesujące — całkowicie dzika populacja potomków norweskich introdukcji z XVIII wieku, teraz zarządzana jako dzika populacja. To jedyne miejsce w Islandii, gdzie nierodzimy duży ssak z powodzeniem ustanowił samopodtrzymującą się dziką populację.

Pasażerowie statków wycieczkowych przybywający do Seyðisfjörður

Norröna Smyril Line zawija do Seyðisfjörður. Czas wycieczki brzegowej jest ograniczony harmonogramem rejsów, ale wycieczka z przewodnikiem do Stuðlagil z Seyðisfjörður została specjalnie zaprojektowana dla pasażerów promu — obejmuje kanion (z transportem 4WD do zachodniego punktu widokowego) i opcjonalnie Vök Baths w oknie pół dnia. Sama wioska jest pieszo z przystani promowej w 10 minut. Niebieski Kościół i tęczowa droga są 5 minut spaceru. Dzień przybycia to zazwyczaj czwartek; wioska jest wtedy najbardziej ruchliwa w tygodniu.

Budżetowi podróżnicy na Ring Road

Wschodnia Islandia jest stale tańsza niż wybrzeże południowe dla noclegów. Podwójne pokoje pensjonatów w miasteczkach Wschodnich Fjordów kosztują 16 000–22 000 ISK wobec 22 000–30 000 ISK za porównywalną jakość na południu. Kemping dostępny w Egilsstaðir (2200 ISK od osoby) i przy kilku miasteczkowych obiektach Wschodnich Fjordów. Stuðlagil jest bezpłatny (wschodni brzeg); Vök Baths i wycieczki z przewodnikiem do kanionu to główne płatne atrakcje. Przystanek Ring Road we wschodniej Islandii obejmujący Seyðisfjörður, Stuðlagil (wschodni brzeg) i zupę z langustynek w Höfn można zrobić za łączny koszt poniżej 10 000 ISK w opłatach.

Miasteczka Wschodnich Fjordów w szczegółach

13 fjordów Wschodnich Fjordów jest pod względem charakteru w dużej mierze podobnych — małe miasteczko rybackie przy szczycie fiordu, zbocza górskie schodzące do wody z obu stron, spokojne drogi. Różnica między miasteczkami tkwi w konkretnych historycznych szczegółach:

Neskaupstaður (ludność około 1500): największe miasteczko Wschodnich Fjordów, z małym szpitalem i większą liczbą usług niż większość. Podejście drogowe wzdłuż krawędzi klifu nad Norðfjörður jest dramatyczne.

Fáskrúðsfjörður: miasteczko z połączeniem francuskim — francuscy rybacy zimowali tu w znacznych liczbach od lat 80. XIX wieku do lat 30. XX wieku. Dwujęzyczne znaki uliczne w języku islandzkim i francuskim. Fosshotel Eastfjords to główne zakwaterowanie.

Breiðdalsvík: małe miasteczko przy szczycie doliny Breiðdalur ze stacją benzynową i podstawowym zakwaterowaniem. Przydatne jako przystanek na paliwo na Ring Road.

Djúpivogur: najbardziej wysunięte na południe miasteczko Wschodnich Fjordów, z instalacją jaj Eggin í Gleðivík (34 kamienne jaja przy porcie) i historycznym budynkiem Langabúð. Krótki przystanek, a nie baza.

Często zadawane pytania o wschodnią Islandię

Czy wschodnia Islandia jest warta objazdu na Ring Road?

Dla kierowców Ring Road wschodnia Islandia nie jest objazdem — jest częścią trasy. Pytanie brzmi, czy spędzić 2–3 dni na właściwe zwiedzanie, czy 1 dzień na przejazd przez. Wyprawa boczna do Seyðisfjörður (27 km od Egilsstaðir) jest warta dodatkowego dnia sama w sobie, a Stuðlagil dodaje kolejne pół dnia. Większość turystów Ring Road, którzy spieszyli się, mówi później, że to był ich główny żal.

Jak wschodnia Islandia wypada na tle Północnej Islandii?

Różne mocne strony. Północna Islandia ma obserwację wielorybów z Húsavík, obszar geotermalny Mývatn, restauracje Akureyri i Diamond Circle. Wschodnia Islandia ma krajobrazy Wschodnich Fjordów, architekturę Seyðisfjörður, Stuðlagil i langustynki z Höfn. Oba regiony nagradzają dedykowany czas.

Czy mogę przybyć do Islandii promem do Seyðisfjörður?

Tak. Prom Smyril Line Norröna łączy Hirtshals (Dania) i Tórshavn (Wyspy Owcze) z Seyðisfjörður. Przejście z Danii trwa około 3 dni, wliczając przystanek na Wyspach Owczych. To praktyczna opcja dla przewiezienia pojazdu do Islandii i uniknięcia kosztów wynajmu samochodu na lotnisku w Keflavík.

Jaki jest najlepszy sposób na zobaczenie Stuðlagil?

Dla klasycznego widoku z niebieską wodą i bazaltem: 4WD dla przeprawy przez zachodni brzeg lub wycieczka z przewodnikiem. Spacer na wschodni brzeg (dostępny dla 2WD) daje widok do kanionu, ale nie to samo kadrowanie. Jeśli 4WD jest problemem, wycieczki z przewodnikiem z Seyðisfjörður lub Egilsstaðir docierają do lepszego punktu widokowego.

Czy renifery naprawdę są dzikie w Islandii?

Tak. Islandzkie renifery są w pełni dzikie — potomkowie norweskich zwierząt wypuszczonych w XVIII wieku, z populacjami teraz zarządzanymi przez rząd. Nie są oswojone ani w zagrodach. Stada 10–50 zwierząt na wyżynnym wrzosowisku to normalny widok w obszarze Egilsstaðir.